Parte hartu duten proposamenen kalitatea dela eta, eztabaida egun zail baten ondoren, Miguel Zugaza, Petra Pérez eta Petra Joos ‘SOPLO – Arnasketa Saiakerak’ erakusketaren epaimahaikideek Maria Ibarretxe, Susana Talayero, Charo Garaigorta, Eduardo Sourrouille eta Helena Goñi artistak 5.000 euroko bost sariak merezi dituztela adierazi dute.

Hautatutako proposamenak lau egoitzatan egon dira azken hilabetean: Zabalguneko Merkatua (Helena Goñi), Euskal Museoa (Charo Garaigorta), Mariaren Bihotza Plazako aztarnategia (Susana Talayero eta Maria Ibarretxe) eta Barrainkuako Kultur Etxea (Eduardo Sourrouile). Proiektu irabazleak uda honetan berriz ere bisitatu ahal izango dira BilbaoArteko Urazurrutia Aretoan.

EPAIMAHAIA

Miguel Zugaza arte historialaria eta museografoa da. Bere karreran kargu garrantzitsuak izan ditu arte erakunde garrantzitsuetan, hala nola Bilboko Arte Ederren Museoan, Reina Sofia Museoan eta Prado Museoan. Madrilgo museoan ia hamabost urtez lan egin ondoren, 2016ko azaroaren 30ean jendaurrean iragarri zuen Bilboko Arte Ederren Museoa berriro zuzentzeko asmoa, eta kargu hori 2017ko martxoaren 20tik aurrera gauzatu zen.

Petra Pérez Vanguardia galeriaren zuzendaria da, 1984an sortua, eta haren jabea eta sortzailea da. Halaber, zortzi urtez Euskadiko Arte Galerien Elkarteko presidentea izan da, eta hiru urtez Espainiako Arte Galerien Elkarteko diruzaina. 2014an, MAV saria jaso zuen, Emakumeak Ikusizko Arteetan galerista onenaren saria, emakume artisten sustapenean eta laguntzan egindako lanagatik.

Petra Joos komisarioa da, Bilboko Guggenheim Museoko museo-jardueren zuzendariaz gain, 2000. urtetik. Aurretik, Madrilgo Reina Sofia Arte Museo Nazionaleko erakusketen arduraduna izan zen 1990 eta 1991 artean, eta Valentziako Bancaja Fundazioko zuzendaria 1992tik 1999ra.

PROIEKTU IRABAZLEAK

Desescalada walks 2020

Helena Goñi

Deseskaladaren lehen faseetan egindako argazki bilduma, beti itsasadarretik ibilbide bera eginez: Areetatik Lamiakorantz, kamioien atsedenlekutik jarraituz, ibilbideari ekin ezinik han baitzeuden. Karrete bat formatu erdiko kamerarekin, 15 argazki ibilaldi bakoitzeko. Artistak bere buruari jarritako arauak dira, konfinamendu ondorengo nahasmenduan lanean hasteko.

Bilbo, 1990. Arte Ederren Gradua ikasi zuen EHUn. Londresera joan zen, Central Saint Martinsen ikasten jarraitzeko. Argazkilaritza landu du nagusiki, baina musikak eragin izugarria izan du bere lanean, are obraren parte izateraino, beste gailu batzuekin batera, tartean bideoa edo lengoaia idatzia. Inguruan duena hartzen du abiapuntu lan egiteko, arreta berezia jarriz bere esperientziari espektatiben, porrotaren, utopiaren edo bestearekin elkartzearen bidez. Hainbat herrialdetan izan du bere lana ikusgai, besteak beste, Alemania, Malta, Erresuma Batua, Suitza eta Espainia..

GREEN SONGS
Pequeños exorcismos clorofílicos

María Ibarretxe

Landareei erreparatu eta entzuteko denbora, alarma egoeratik bizirik atera baitira eta, aldi berean, bakardadearen patxadan kide eta lagun izan ditugu. Naturak oihu, negar, barre egiten du, eta, azken hilabeteetan noizbait guk geuk ere uneren batean egin dugun moduan, dar-dar egiten du.

Bilbo ,1977. Arte Dramatikoan diplomatua da; artista eszenikoa eta bisuala da. Egonaldi eta proiektu artistikoak egin ditu Varsovia, Estonian, Belgikan, Mexikon eta Japonian. Alaitz Arenzanarekin batera Sra. Polaroiska kolektiboa osatzen du, eta hainbat sari lortu ditu, besteak beste, INJUVE , Ertibil, Madrilgo Sariketa Koreografikoa eta Gurea Artea.

Presagios que nos circundan

Susana Talayero

 

Muntaketa ariketak marrazki baten inguruan eta bere hondakin hedapenak pareta batean. Gorputzez gorputzeko borroka da materialekin, pintatutakoarekin eta espazioan eroritakoarekin; prekarietateari, istripuari, hausturaren ideiari egiten dio erreferentzia. Pandemia aurreko, pandemian zehar zein pandemiaren ondorengo garaietatik haratago, artearen potentzial aurre hartzaile eta emantzipatzaileak animatzen du artista.

Bilbo, 1961. EHUn Arte Ederren lizentziatura lortu ondoren, Erromara joan zen, eta han bizi zen 1986tik 1996ra; han eman zion hasiera bere ibilbide artistikoari. Gaur egun egiten duen lanak pinturaren, euskarriaren eta okupatzen duen espazioaren arteko harremanak ikertzen ditu. Berriki bere lanak Bilboko Arte Eder Museoan, Carreras Mugica, Burgosko CAB eta AOC F58, Roma aretoetan izan dira ikusgai eta d’Arts Visuals Santanyí’19, Mallorca saria jaso du.

1/400. La presencia inadaptada

Charo Garaigorta

 

Hiru gailu-tripodek osatzen dute 1/400 diorama. Jarrera prekarioak eta formen literatura mehatxatzaileak gertaera bat argudiatzen dute; oinez ibil daitezke, edo erori, horixe da presentzia horren arrakasta mingotsa. Itxura ere ez da solidoa; izan ere, hasierako ukimena hainbat narratibatan saretzen da, gure sentsibilitatea informaziorantz bideratuz. Tripode horien eskala baliabideek pertsonak ere barne har ditzakete, eta testuraren publizitatea egiten dute, gai eszeniko bihurtzen baitute. Gure sentsibilitatea aukerarantz proiektatzen dute. Hiru eskulturak agertu zaizkigu esateko egun batean badutela existitzea.

Bere obra New York hiriaren testuinguruan garatzen da, bertan egin baitzituen Art and Education ikasketak bi urtez Columbia unibertsitatean; ondoren, beste 12 urtez bizi izan zen han. Bere obrak hainbat aretotan izan ditu ikusgai, besteak beste, Bronx Museum, Art in General, Parker´s box (NYC) , Hyde Park Art Center, Chicago, Madrilgo Casa de América, Bilboko Rekalde Aretoa, Centro Cultural São Paulo eta Fortaleza Museoa, Brasilen. Era berean, hainbat erakundetako hezkuntza sailekin ere egin du lan, besteak beste, Moma, Guggenheim NYC, Yeshiva University Museum eta Artium, besteak beste.

Un chant d’amour

Eduardo Sourrouille

 

Bizi izan dugun konfinamenduari dagokionez, Jean Geneten 1950eko Un chant d ‘amour filmetik abiatuta, zeinak giltzapean dauden maitasun harremanetan sexu mugak eta boterea urratzea baitu ardatz. Sourrouillek argazki-serie eszenifikatu bat planteatzen du, bikotearen, komunikazioaren, isolamenduaren, desioaren, frustrazioaren eta hirugarren subjektu baten eraginaren hausnarketa malenkoniatsua erakusten duena.

Basauri, 1970. Arte Ederretan lizentziatua da EHUn (1993). Eduardo Sourrouilleren obrak gizakiaren irudikapenaren inguruko hausnarketa egiten du. Argazki lanetan eta lan bideografikoetan, fikzioa eta errealitatea bereizteko gizakion beharrizana, iragana eta etorkizuna, emozioa eta arrazoia, desegin egiten da. Maitasuna, maitasunik eza, erridikulua, sexualitatea eta borroka soziala eta banakakoa behin eta berriz landutako gaiak dira, umorez eta urraduraz.